Στη συστημική θεραπεία ζεύγους δεν υπάρχει μία αντικειμενική εκδοχή για το τι συμβαίνει στη σχέση. Κάθε σύντροφος φέρνει τη δική του ιστορία, τις δικές του λέξεις και τον δικό του τρόπο να δίνει νόημα στα ίδια γεγονότα. Η πραγματικότητα του ζευγαριού δημιουργείται μέσα από αυτές τις αλληλεπιδράσεις. Οι συγκρούσεις και οι αποστάσεις δεν αντιμετωπίζονται ως αποδείξεις αποτυχίας, αλλά ως προσπάθειες του συστήματος-ζευγάρι να διατηρήσει ισορροπία ή να εκφράσει ανάγκες που δεν έχουν ακόμη βρει κοινή γλώσσα.
Στις συναντήσεις δημιουργούμε έναν χώρο όπου μπορούν να ακουστούν και οι δύο φωνές χωρίς να αναζητείται ποιος έχει δίκιο. Η διαδικασία στοχεύει στο να ανοίξουν νέοι τρόποι συνάντησης, περισσότερη περιέργεια για τον κόσμο του άλλου και μεγαλύτερη ευελιξία στη σχέση.